Binmediğim hiçbir otobüs,beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde. Gittikçe azalıyor hayat! Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin benden gittiğine. Beni hep bulmamak için aradın! Yanılgımdın! Yandığımdın! Ben neyi erken yaşadıysam hep ona geç kaldım! -Nakarat- Ağladım çare olmadı haykırdım olmadı! El açtım dualar ettim kabul olmadı! Seni sevip sensiz yaşamakmış benim kaderim ! Anladım senin bana döneceğin yok. Perişan halimi göreceğin yok. Ben kapıyı hiç kendi anahtarımla açmazdım ki? O zaman anladım gittiğini… Evin kapısı soğuk bir duvar,mevsim sonbahar! O zaman anladım gittiğini… Taş kaldırımdan on yedi adım atıp, köşeyi dönüp çektiğini! Bir dön

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!